Het is 3 juli en we willen vanmiddag het late tij oppakken om terug te varen naar Queenborough. We manoeuvreren de boot uit de box, hetgeen met de schroefwerking de verkeerde kant op, een lastige klus is maar goed verloopt. We leggen de boot achter in de haven aan een steiger en wachten op het afgesproken tijdstip om de haven te verlaten. Dan krijgen we van de sluiswachter het verzoek of we een kwartiertje eerder willen vertrekken omdat er een schip aankomt en dan de brug maar een keer open hoeft. Op de Thames staan door de NO wind vervelende golven en we meren om 0.30 af aan een mooring.
Gezien berichten op de navtex blijven we een dag liggen. Laat in de middag komt er een Engelsman bij ons aan de boei liggen en liggen we naast elkaar.
Donderdag de 5e juli vertrekken we om 5 uur, maken de Engelsman los van ons schip, hij ligt ook nog aan de boei. Het is stil op het water en er staat nagenoeg geen wind, dus moeten we op de motor. Rond 9 uur gaat de bimini op en drie kwartier later gaan de zeilpakken uit. Als dan een beetje wind komt opzetten gaat de genua bij en al gauw lopen we over de grond 9,3 knopen. We hebben gekozen om via het Barrow Deep te gaan. We vliegen de Thames monding uit maar het blijft opletten want plotseling liggen er een paar vissersboeitjes voor de boeg. Rond half elf liggen we voor Harwich en besluiten door te varen. Wel met tegenstroom op naar Lowestoft. Gedurende mijn wacht werk ik de berichten bij onder het genot van ZZ en de Maskers, Roy Orbison en tijdgenoten.
Net voor Lowestoft gaat de bimini naar binnen om beter te kunnen manoeuvreren. Dat blijkt nodig want we varen helemaal door om te kijken of er achterin nog plaats vrij is. Dat blijkt niet zo te zijn dus draaien en ergens langszij. Er ligt maar een redelijke zeilboot waar we langs kunnen want langszij een grote motorboot willen we niet. Blijkt het een Duitse zeiler te zijn die redelijk Nederlands spreekt en dezelfde route als ons wil gaan maken.
Om 17.30 liggen we vast en hebben we 90,75 zm op de teller staan.
Morgen maar bezien of we het zout van ons tochtje op de Thames kunnen afspoelen.
In Lowestoft blijven we een dag liggen, tanken de dieseltank en watertank vol en spoelen al het zout van de boot.
Dan overwegen we hoe we morgen zaterdag verder gaan. Het ziet er naar uit dat we veel of helemaal op de motor moeten want de windvoorspelling is 5 kn en dat is te weinig voor het zeilen. We overwegen Grimsby of Scarborough beiden niet met laagwater aan te lopen maar wel een grote afstand. We gaan voor Scarborough en dat is ongeveer 140 zm.
Nadat we permissie gevraagd hebben bij portcontrol mogen we de haven verlaten en zodra we buiten liggen blijkt dat we kunnen zeilen. We lopen lekker maar het is maar voor twee en een half uur de rest is met de motor en af en toe een zeiltje erbij. Als we vertrekken om 8.30 kunnen we dat doen in polo en korte broek. Rond twee uur wordt het koud en moeten de zeilpakken aan met kraag tot over de oren. In de namiddag kan de dikke kleding er onder uit om dat begin van de avond weer aan te doen. Rond middernacht varen we door het wachtgebied van de beroepsvaart (ik noem dat altijd kerstbomen gezien de verlichting die zij voeren). De nachten zijn kort. Eigenlijk hebben we maar vier uur echt donker. Uiteindelijk lopen we lekker en liggen uiteindelijk rond zes uur voor Scarborough. Te vroeg want we moeten ongeveer vier uur wachten voordat we hier binnen kunnen lopen. Onderweg worden we getrakteerd op een show van "gannets" die boven het water cirkelen en dan met een duik het water in schieten om met vis naar boven te komen. Het is wel oppassen voor de vele vissersboeitjes voor de zalmnetten. Binnen gaan we rekenen en schatten in dat we ook naar Hartlepool kunnen varen met de geschatte snelheid komen we hier een uur na HW aan. We mogen er niet direct in en moeten wachten tot de volgende schutting. Twee uur na hoogwater liggen we binnen. In de Reeds staat HW5 maar dat durf ik gezien onze diepgang niet aan. In de monding kom ik een diepgang van 3.4 m tegen hetgeen inhoudt dat 3 uur voor en na HW voor ons de limit is om zeker binnen te lopen of weg te gaan.
We hebben 190 zm op de teller staan in 28 uur. We praten nog wat na over de tocht en filosoferen over het vervolg. Gaan vroeg naar bed en slapen lang
Er komt een paar dagen een redelijke wind uit het noorden en ook de golfslag zodat we besluiten om een paar dagen te hier te blijven liggen. De maandag ochtend hebben we onze eerste regenbui sinds het vertrek en eten we zo laat dat een lunch niet meer nodig is. In de haven ligt voor ons een oude Deense kotter de Nana uit 1952 die al 60 jaar in familie bezit is. We worden uitgenodigd om even naar de 3 cilinder motor te komen kijken wat we uiteraard aannemen. Het is frisser dan we de afgelopen weken gewend zijn. We vullen de dieseltank weer en gaan naar het Royal Navy museum en bezichtigen het gerestaureerde, oudste nog drijvende , Europesche oorlogsschip de Trincomalee Uit 1817. Het teakhout voor deze boot komt uit Bombay. We krijgen een demonstratie van het laden en schieten met musketten en een klein kaliber kanon. Als we buiten komen zijn we 2 en een half uur verder. Daarna gaan we even langs de Asda voor de verse groenten voor ons avondeten. Lopen even om door het dorp. Dan hebben we de hele middag gevuld.
Dinsdag de wind is nog steeds noord en een golfslag van meer dan een meter. We blijven nog liggen en kijken vandaag maar weer hoe de Belgen het doen in de WK.
Woensdag hebben we nog noorden wind maar de golfslag is te doen. We gaan dan maar een klein tochtje maken naar Sunderland. Dat is 15 zm verderop maar dan zijn we uit de getijdehaven en zijn we vrijer in het uur van vertrek. Het is vandaag HW om 15.00 uur en plannen om 13.00 ons vertrek. Mocht het toch meevallen op zee dan kan het nog zo zijn dat we door zullen varen naar Blyth. Even bezien en niet op vooruitlopen.
vrijdag 13 juli 2018
zondag 8 juli 2018
Londen
We liggen voor een week in Limehouse Basin. Een haven net voor St Catherines Dock. Deze haven is goed beschut en de liggelden zijn iets vriendelijker dan St. Catherines Dock. We hebben een ligplaats dicht bij de uitgang gekregen? Vlak bij de haven is er een Tesco (supermarkt) en ligt een metro station. Hier zit je aan de rand van zone 2 wat weer goed is voor het reizen per metro naar het centrum (zone 1). De eerste dag blijven we lekker aan boord zitten, spoelen het zout van de boot af en genieten van de nieuwe omgeving.
We verdiepen ons in het metrosysteem. We kunnen met onze bankpas contactloos kaartjes kopen en als je met dezelfde pas weer uitlogt wordt er bijgehouden hoeveel ritjes je die dag gemaakt hebt. Er wordt volgens de informatie nooit meer dan 8 Pond per dag afgeschreven (de maximale openbaar vervoer kosten per dag). Een kaart is iets goedkoper maar dan moet je ook nog een speciale kaart voor kopen. Zoiets als bij ons de OV kaart. Het inchecken met de pinpas is makkelijker dus daar kiezen we voor. Hetzelfde als bij ons moet iedere reiziger dan wel beschikken over een eigen pas.
Woensdag gaan we Londen verkennen en nemen een kijkje bij de Tower bridge, het Monument, de foodmarket en via de London bridge weer terug. Onderweg drinken we op een terrasje voor de ingang van een kerk een kop koffie bij een koffiewagentje. De koffie is goed en betaalbaar. Als we gebruik willen maken van het toilet worden we de kerk in gewezen. Hier was inderdaad een bruikbaar toilet aanwezig.
Op de foodmarket kijken we onze ogen uit. Het lijkt wel voor niets. Bij elk kraampje staat een forse rij. Er is van alles. Je kunt het niet opnoemen of het staat er. Van fish en ships, tapas, Franse kaas, Chinees, Spaans, een hamburger of een Duitse worst.
Donderdag blijven we aan boord en doen we klusjes aan boord. Scharnieren smeren, reserve jerrycans diesel overgieten in de tank, watertank vullen. We doen tevens de was.
Nu Nederland niet met het WK meedoet zijn we voor de Belgen. Vanavond speelt België weer en willen we de wedstrijd toch zien. We hebben een laptop aan boord en met een klein programmaatje PCTV kunnen we kijken. PCTV kost 19,95 heeft een kleine antenne met USB aansluiting en haalt in elk gewenst land de vrije tv-zenders op je scherm (geen commerciële zenders). Je hebt er geen internet voor nodig en we hebben het al jaren aan boord. In Nederland hebben we het veel gebruikt maar toen we in Spanje en Portugal waren niet. Nu hebben we het ook in Nieuwpoort en in Londen gebruikt en het werkt perfect.
Vrijdag is weer een dag om erop uit te trekken. Wederom hebben we prachtig weer. We nemen de ondergrondse naar Piccadily Circus en lopen door Coventry Street de Chinese wijk in. Na een paar afslagen zien we aan het soort "winkels" dat we in Soho lopen. We lunchen in een steakrestaurant en gaan via Regent Street terug naar de ondergrondse. We merken goed dat de spits op gang is gekomen want het is een drukte van jewelste.
Weer aan boord blijkt de afvoer van de afwasbakken verstopt te zitten. Bij nader onderzoek blijkt de slang op twee punten geknikt te zijn en niets meer door te laten. Op zoek naar een nieuwe slang bij een boot onderdelen winkel in het centrum blijkt dat ze er geen hebben in de juiste dikte. We kopen twee slangenklemmen en zetten die over de knikken zodat er een opening blijft waardoor de afvoer weer werkt. Bij een volgende haven maar uitkijken naar een nieuwe slang. Op zoek naar de slang zitten we dicht bij Notting Hill. We lopen door Portobello Road waar de film van Hugh Grant en Julia Robberts is opgenomen. De bookshop is nu een giftshop geworden. De straat op zich is een grote toeristenmarkt erg lang met ontzettend veel toeristen. Hier willen we zo snel mogelijk weer weg en lopen door de woonwijk. Een huis hier (in een rijtje) kost 6,9 miljoen pond. We zien een ander stuk Londen.
De twee laatste dagen doen we rustig aan zorgen dat de boot weer op orde komt voor het vervolg van de tocht.
Gezien het mooie weer van de afgelopen week moeten de musea, musical of bezienswaardigheden maar wachten tot een volgend bezoek aan Londen. Met dit warme weer hebben we geen zin om in een lange rij te staan.
Morgenmiddag gaan we met het late tij weer terug naar Queensborough. Hier komen we rond middernacht aan en bij het volgende tij woensdag heel vroeg naar Harwich of Lowestoft afhankelijk van de wind.
Verstuurd vanaf mijn iPad
We verdiepen ons in het metrosysteem. We kunnen met onze bankpas contactloos kaartjes kopen en als je met dezelfde pas weer uitlogt wordt er bijgehouden hoeveel ritjes je die dag gemaakt hebt. Er wordt volgens de informatie nooit meer dan 8 Pond per dag afgeschreven (de maximale openbaar vervoer kosten per dag). Een kaart is iets goedkoper maar dan moet je ook nog een speciale kaart voor kopen. Zoiets als bij ons de OV kaart. Het inchecken met de pinpas is makkelijker dus daar kiezen we voor. Hetzelfde als bij ons moet iedere reiziger dan wel beschikken over een eigen pas.
Woensdag gaan we Londen verkennen en nemen een kijkje bij de Tower bridge, het Monument, de foodmarket en via de London bridge weer terug. Onderweg drinken we op een terrasje voor de ingang van een kerk een kop koffie bij een koffiewagentje. De koffie is goed en betaalbaar. Als we gebruik willen maken van het toilet worden we de kerk in gewezen. Hier was inderdaad een bruikbaar toilet aanwezig.
Op de foodmarket kijken we onze ogen uit. Het lijkt wel voor niets. Bij elk kraampje staat een forse rij. Er is van alles. Je kunt het niet opnoemen of het staat er. Van fish en ships, tapas, Franse kaas, Chinees, Spaans, een hamburger of een Duitse worst.
Donderdag blijven we aan boord en doen we klusjes aan boord. Scharnieren smeren, reserve jerrycans diesel overgieten in de tank, watertank vullen. We doen tevens de was.
Nu Nederland niet met het WK meedoet zijn we voor de Belgen. Vanavond speelt België weer en willen we de wedstrijd toch zien. We hebben een laptop aan boord en met een klein programmaatje PCTV kunnen we kijken. PCTV kost 19,95 heeft een kleine antenne met USB aansluiting en haalt in elk gewenst land de vrije tv-zenders op je scherm (geen commerciële zenders). Je hebt er geen internet voor nodig en we hebben het al jaren aan boord. In Nederland hebben we het veel gebruikt maar toen we in Spanje en Portugal waren niet. Nu hebben we het ook in Nieuwpoort en in Londen gebruikt en het werkt perfect.
Vrijdag is weer een dag om erop uit te trekken. Wederom hebben we prachtig weer. We nemen de ondergrondse naar Piccadily Circus en lopen door Coventry Street de Chinese wijk in. Na een paar afslagen zien we aan het soort "winkels" dat we in Soho lopen. We lunchen in een steakrestaurant en gaan via Regent Street terug naar de ondergrondse. We merken goed dat de spits op gang is gekomen want het is een drukte van jewelste.
Weer aan boord blijkt de afvoer van de afwasbakken verstopt te zitten. Bij nader onderzoek blijkt de slang op twee punten geknikt te zijn en niets meer door te laten. Op zoek naar een nieuwe slang bij een boot onderdelen winkel in het centrum blijkt dat ze er geen hebben in de juiste dikte. We kopen twee slangenklemmen en zetten die over de knikken zodat er een opening blijft waardoor de afvoer weer werkt. Bij een volgende haven maar uitkijken naar een nieuwe slang. Op zoek naar de slang zitten we dicht bij Notting Hill. We lopen door Portobello Road waar de film van Hugh Grant en Julia Robberts is opgenomen. De bookshop is nu een giftshop geworden. De straat op zich is een grote toeristenmarkt erg lang met ontzettend veel toeristen. Hier willen we zo snel mogelijk weer weg en lopen door de woonwijk. Een huis hier (in een rijtje) kost 6,9 miljoen pond. We zien een ander stuk Londen.
De twee laatste dagen doen we rustig aan zorgen dat de boot weer op orde komt voor het vervolg van de tocht.
Gezien het mooie weer van de afgelopen week moeten de musea, musical of bezienswaardigheden maar wachten tot een volgend bezoek aan Londen. Met dit warme weer hebben we geen zin om in een lange rij te staan.
Morgenmiddag gaan we met het late tij weer terug naar Queensborough. Hier komen we rond middernacht aan en bij het volgende tij woensdag heel vroeg naar Harwich of Lowestoft afhankelijk van de wind.
Verstuurd vanaf mijn iPad
woensdag 4 juli 2018
De start
Het is zo ver. We hebben de afgelopen weken de laatste aanpassingen aan de boot gedaan en al veel spullen aan boord gebracht?
Het afgelopen weekend zijn er veel watersporters geweest die ons een goede reis toewensen. Heel erg leuk.
Gisteren heb ik nog een 12 volt aansluiting met USB aangelegd in de achterkajuit en hebben we ook de laatste boodschappen weg gestouwd. Alle bergruimtes zijn tot de nok toe gevuld. Vrijdagavond komt onze dochter naar ons om ons weg te brengen naar de boot. Vrienden van ons gaan met ons mee. Het is nog een hele opgave om vier volwassenen en de benodigdheden van onze vrienden in de auto te krijgen. Aangekomen in de haven brengen we alles aan boord en krijgen ook hun spullen een plaatsje aan boord we drinken nog een kopje koffie en praten nog wat na.
Zaterdag staan we op ons gemak op en gaan we om half elf weg. We verwachten alles op de motor te moeten doen maar zodra we buiten zijn blijkt dat we op de genua heerlijk naar de sluis kunnen zeilen. Na de sluis is het zeilen voorbij en hebben we regelmatig een dikke vijf op de kop. Kruisen naast de beroepsvaart vinden we te lang duren en gaan we op de motor verder. De Volkenraksluis ging open toen we aan kwamen varen. Bij de Krammer en de Kreekraksluis ook. In de laatste sluis zien we voor ons de Merry Dance liggen. Pam en Claudia zijn op weg naar La Coruna. We varen door tot Geersdijk en zien daar nog een plaats vrij waar we afmeren om 19.00 uur. De eerste 38 zm zitten erop.
Zondag staan we weer op ons gemak op en varen we door naar Middelburg waar we om 13.15 uur een plaatsje hebben aan de langssteiger achter de brug.
Maandag varen we naar Breskens. Hier zien we de Merry Dance weer waar we in de avond nog even op de koffie gaan. Voor dinsdag is er een zw 3 a 4 met uitschieters naar 5 voorspeld. Niet het ideale beeld voor een tocht naar Oostende maar we doen het toch maar omdat woensdag de oversteek naar Ramsgate goed lijkt. Er is voorspeld een zzw 3 met een uitschieter naar 4 zodat we in een lijn naar Ramsgate kunnen varen. We staan om iets voor zevenen op met de bedoeling om 8 uur te vertrekken. Ondanks het feit dat er geen ferry's meer gaan of komen gaan de lichten op rood en liggen we een half uur in de haven te dobberen. Als we er eindelijk uit mogen en voor de haven het grootzeil willen zetten blijkt dat de sluiting los geraakt is en vliegt de val alle kanten op. Met de golfslag is het een kunst om die dan weer te pakken te krijgen. We staan op het punt om terug de haven in te gaan als we het karwei toch geklaard hebben. We beginnen om 9 uur met onze tocht van 60 zm. Na ongeveer 15 zm draait de wind. Dat is tegen de verwachting in en hij staat westelijker dan opgegeven. Ramsgate is niet meer te bezeilen zonder extra slagen. Op zich is daar overheen te komen maar de wind is aangetrokken tot een dikke vijf met uitschieters naar 6. De golfslag bouwt zich ook op en na 22 zm besluiten we om te draaien. Een nieuwe koers uitgerekend en koers naar Nieuwpoort. Hier liggen we een paar dagen verwaaid (vier dagen).
Gezien het weer en de verwachting voor de komende dagen hebben we de reservering in Limehouse Basin twee dagen verzet.
Zaterdag komt de wind uit het westen en zondag met 8 a 11 knopen uit het noorden. We houden zondag als vertrekdag aan en kunnen de hele dag zeilen. Omdat we bijna recht oversteken houden we geen rekening met het tij. Bij het oversteken van de shippinglane gaat de motor bij voor een uurtje. Het is druk en we moeten tussen de groepjes van 3 en 4 grote beroepsvaart door oversteken. Om 13.00 komen we aan in Ramsgate en zitten dan heerlijk in het zonnetje. We zetten de klokken een uur terug voor de Engelse zomertijd.
Bij aankomst melden we ons weer bij Limehouse Basin omdat we de ETA moeten doorgeven. Die kunnen we nu redelijk precies doorgeven.
Maandag vertrekken we om 6.30. De eerste twee uur hebben we stroom tegen maar dan liggen we in het Princess Channel en krijgen het oplopende tij mee tot Queensborough. Om 12 uur haken we met de nieuw aangeschafte speciale haak een lijn aan de ring van een mooring. De eerste keer is even onwennig maar het blijkt toch heel makkelijk te gaan. Het is een ideaal werktuig voor dit soort afmeer klusjes. Alle ramen gaan open en de bimini gaat op. De zon is onverbiddelijk en de temperatuur zit boven de 30 graden in de kajuit is het al 27,5 graad en daar komt nog enige verkoeling door het beetje wind wat er staat.
Dinsdag staan we weer vroeg op om eerste nog even het afgaande tij van de rivier te pakken om bij Sheerness de bocht te maken en met het oplopende tij naar Londen te varen. Hier komen we om 11.30 aan een half uur eerder dan we als ETA hebben opgegeven. We roepen Limehouse op en krijgen te horen dat ze onmiddellijk iemand sturen om de swingbrug te openen en de sluis in werking gaan zetten. We moeten ongeveer 10 minuten wachten voordat de brug en de sluis open zijn. De dagtocht boten alsmede de ribs met toeristen, die een moment op de Theems willen ervaren, rondjes om ons draaien en die zijn onrustig. In de sluis krijgen we een plaatsje in de haven toegewezen. Vroeger had je hier nog veel plaats voor de pleziervaart maar nu blijkt de haven bijna vol te liggen met narrow boats. Door de hoge koopprijzen van huizen en de hoge huren, (huurprijzen liggen hier gauw tussen de 1.800 en 3.000 pond voor een twee kamer woning), kun je beter een narrow boat kopen en dan is het liggeld ongeveer 800 pond per maand.
Een narrow boat heeft breedte van maximaal 2,12 meter en is zo tussen de 6 en 20 meter lang. Onze boot lijkt plotseling een stuk kleiner tussen al deze lange narrow boats.
Voor de haven is het een betere bron van inkomsten want nu is een ligplaats het hele jaar bezet en als ze toch niet varen kun je ze dichter op elkaar leggen.
De afstand tussen de twee steigers waar we onze ligplaats hebben toegewezen gekregen is erg smal geworden door de lengte van de narrow boten. We komen er goed in en gelijk gaat de bimini weer op voor de zon.
Het eerste deel van onze tocht zit erop en hier blijven we een week liggen.
Het afgelopen weekend zijn er veel watersporters geweest die ons een goede reis toewensen. Heel erg leuk.
Gisteren heb ik nog een 12 volt aansluiting met USB aangelegd in de achterkajuit en hebben we ook de laatste boodschappen weg gestouwd. Alle bergruimtes zijn tot de nok toe gevuld. Vrijdagavond komt onze dochter naar ons om ons weg te brengen naar de boot. Vrienden van ons gaan met ons mee. Het is nog een hele opgave om vier volwassenen en de benodigdheden van onze vrienden in de auto te krijgen. Aangekomen in de haven brengen we alles aan boord en krijgen ook hun spullen een plaatsje aan boord we drinken nog een kopje koffie en praten nog wat na.
Zaterdag staan we op ons gemak op en gaan we om half elf weg. We verwachten alles op de motor te moeten doen maar zodra we buiten zijn blijkt dat we op de genua heerlijk naar de sluis kunnen zeilen. Na de sluis is het zeilen voorbij en hebben we regelmatig een dikke vijf op de kop. Kruisen naast de beroepsvaart vinden we te lang duren en gaan we op de motor verder. De Volkenraksluis ging open toen we aan kwamen varen. Bij de Krammer en de Kreekraksluis ook. In de laatste sluis zien we voor ons de Merry Dance liggen. Pam en Claudia zijn op weg naar La Coruna. We varen door tot Geersdijk en zien daar nog een plaats vrij waar we afmeren om 19.00 uur. De eerste 38 zm zitten erop.
Zondag staan we weer op ons gemak op en varen we door naar Middelburg waar we om 13.15 uur een plaatsje hebben aan de langssteiger achter de brug.
Maandag varen we naar Breskens. Hier zien we de Merry Dance weer waar we in de avond nog even op de koffie gaan. Voor dinsdag is er een zw 3 a 4 met uitschieters naar 5 voorspeld. Niet het ideale beeld voor een tocht naar Oostende maar we doen het toch maar omdat woensdag de oversteek naar Ramsgate goed lijkt. Er is voorspeld een zzw 3 met een uitschieter naar 4 zodat we in een lijn naar Ramsgate kunnen varen. We staan om iets voor zevenen op met de bedoeling om 8 uur te vertrekken. Ondanks het feit dat er geen ferry's meer gaan of komen gaan de lichten op rood en liggen we een half uur in de haven te dobberen. Als we er eindelijk uit mogen en voor de haven het grootzeil willen zetten blijkt dat de sluiting los geraakt is en vliegt de val alle kanten op. Met de golfslag is het een kunst om die dan weer te pakken te krijgen. We staan op het punt om terug de haven in te gaan als we het karwei toch geklaard hebben. We beginnen om 9 uur met onze tocht van 60 zm. Na ongeveer 15 zm draait de wind. Dat is tegen de verwachting in en hij staat westelijker dan opgegeven. Ramsgate is niet meer te bezeilen zonder extra slagen. Op zich is daar overheen te komen maar de wind is aangetrokken tot een dikke vijf met uitschieters naar 6. De golfslag bouwt zich ook op en na 22 zm besluiten we om te draaien. Een nieuwe koers uitgerekend en koers naar Nieuwpoort. Hier liggen we een paar dagen verwaaid (vier dagen).
Gezien het weer en de verwachting voor de komende dagen hebben we de reservering in Limehouse Basin twee dagen verzet.
Zaterdag komt de wind uit het westen en zondag met 8 a 11 knopen uit het noorden. We houden zondag als vertrekdag aan en kunnen de hele dag zeilen. Omdat we bijna recht oversteken houden we geen rekening met het tij. Bij het oversteken van de shippinglane gaat de motor bij voor een uurtje. Het is druk en we moeten tussen de groepjes van 3 en 4 grote beroepsvaart door oversteken. Om 13.00 komen we aan in Ramsgate en zitten dan heerlijk in het zonnetje. We zetten de klokken een uur terug voor de Engelse zomertijd.
Bij aankomst melden we ons weer bij Limehouse Basin omdat we de ETA moeten doorgeven. Die kunnen we nu redelijk precies doorgeven.
Maandag vertrekken we om 6.30. De eerste twee uur hebben we stroom tegen maar dan liggen we in het Princess Channel en krijgen het oplopende tij mee tot Queensborough. Om 12 uur haken we met de nieuw aangeschafte speciale haak een lijn aan de ring van een mooring. De eerste keer is even onwennig maar het blijkt toch heel makkelijk te gaan. Het is een ideaal werktuig voor dit soort afmeer klusjes. Alle ramen gaan open en de bimini gaat op. De zon is onverbiddelijk en de temperatuur zit boven de 30 graden in de kajuit is het al 27,5 graad en daar komt nog enige verkoeling door het beetje wind wat er staat.
Dinsdag staan we weer vroeg op om eerste nog even het afgaande tij van de rivier te pakken om bij Sheerness de bocht te maken en met het oplopende tij naar Londen te varen. Hier komen we om 11.30 aan een half uur eerder dan we als ETA hebben opgegeven. We roepen Limehouse op en krijgen te horen dat ze onmiddellijk iemand sturen om de swingbrug te openen en de sluis in werking gaan zetten. We moeten ongeveer 10 minuten wachten voordat de brug en de sluis open zijn. De dagtocht boten alsmede de ribs met toeristen, die een moment op de Theems willen ervaren, rondjes om ons draaien en die zijn onrustig. In de sluis krijgen we een plaatsje in de haven toegewezen. Vroeger had je hier nog veel plaats voor de pleziervaart maar nu blijkt de haven bijna vol te liggen met narrow boats. Door de hoge koopprijzen van huizen en de hoge huren, (huurprijzen liggen hier gauw tussen de 1.800 en 3.000 pond voor een twee kamer woning), kun je beter een narrow boat kopen en dan is het liggeld ongeveer 800 pond per maand.
Een narrow boat heeft breedte van maximaal 2,12 meter en is zo tussen de 6 en 20 meter lang. Onze boot lijkt plotseling een stuk kleiner tussen al deze lange narrow boats.
Voor de haven is het een betere bron van inkomsten want nu is een ligplaats het hele jaar bezet en als ze toch niet varen kun je ze dichter op elkaar leggen.
De afstand tussen de twee steigers waar we onze ligplaats hebben toegewezen gekregen is erg smal geworden door de lengte van de narrow boten. We komen er goed in en gelijk gaat de bimini weer op voor de zon.
Het eerste deel van onze tocht zit erop en hier blijven we een week liggen.
vrijdag 29 juni 2018
Een idee is geboren
Net voor de inslinger tocht zijn we bij vrienden op bezoek en het woord vakantie komt ter sprake. Wat zijn de plannen. Omdat die er nog niet waren komt er een voorstel om met vieren op een boot een rondje Engeland te maken.Na hier eens over nagedacht te hebben besluiten we zodra we terug zijn van de inslingertocht met de vereniging het plan uit te werken en komt alles in een stroomversnelling. Havens bestuderen, kaarten bestellen navionics kaart updaten. We werken een plan uit waarin we het allemaal kunnen vinden. Zien dat we in Londen komen daar een weekje verblijven en dan naar Inverness, het Caledonisch Kanaal, Oban, het Crinan Kanaal, aan de westkust enkele eilanden bezoeken, oversteken naar Belfast, afzakken naar Dublin om dan via de zuid Ierse kust, de zuid Engelse kust weer naar huis terug te zeilen.
Dan volgt de bevoorrading van de boot met nog enkele klusjes die we noodzakelijk vinden om het lange verblijf aan boord te veraangenamen.
Dan volgt de bevoorrading van de boot met nog enkele klusjes die we noodzakelijk vinden om het lange verblijf aan boord te veraangenamen.
zaterdag 16 juni 2018
Inslingeren met de watersportvereniging
Na een jaar waarin we door omstandigheden heel weinig gezeild hebben was ik het paswoord voor de site vergeten. Reden om enkele test pagina's te sturen. Toen het weer werkte en we eindelijk gingen zeilen in 2017 hebben we helaas na 8 dagen de vakantie moeten afbreken. Daarna is er zo weinig gezeild dat we de site niet meer hebben bijhouden. Dan komt er een nieuw seizoen aan en ga je de boot weer in orde maken. Het weer is zodanig dat we pas eind maart het water in kunnen (voor onze doen laat). We besluiten dit jaar om de boot binnen extra aandacht te geven en als we denken klaar te zijn komen we een paar kleine problemen tegen die een paar weken kosten om ze op te lossen. Voor het inslingeren met de vereniging hebben we een keer op de motor gevaren naar Willemstad en een keer gezeild op het Hollands Diep. Bij dit zeiltochtje ontdekken we dat het inspectieluik van een van de watertanks niet goed gesloten was en hebben we water in de boot.
Net voordat onze gasten, die mee gaan inslingeren arriveren is het probleem weer opgelost en kan er begonnen worden met het installeren. We kunnen buiten nog genieten van een heerlijke zomeravond. De volgende dag varen we deels op de motor en deels op het zeil naar Zierikzee. Om een dag eerder te vertrekken dan de rest van de vereniging ontlopen we de drukte bij de Krammersluis. Vanaf Zierikzee zeilen we met een ruime wind naar Wemeldinge. Hier komen de korte en lange inslingertocht bij elkaar. We houden een gezamenlijke borrel. De dag erna gaat de korte groep vroeg weg om nog een restje van de stroom mee te pakken wij gaan later weg om het afgaande tij mee te nemen naar Catzand Bad. Dan gaat de tocht door naar Oostende. Door het weer blijven we een extra dag liggen en gaan met de kusttram naar Knokke. Lopen daar door de winkelstraat en drinken een kop koffie. De vooruitzichten voor de resterende periode zien er niet goed uit en we besluiten terug te varen. Helaas geen Engelse kust. Met een NNO wind varen we naar Blankenbergen. Op de verplichte rustdagen komt de temperatuur uit op 11 en 13 graden. In Blankenbergen bezoeken we tijdens weer een verwaaidag de Castor, een voormalig marine schip, dat gered is van de sloop en in particuliere handen een tweede bestaan heeft gekregen.
Vanuit Blankenbergen varen de wederom met NNO naar Middelburg. In twee en een half uur liggen we 14.10 uur voor de sluis waar we nog 50 minuten moeten wachten. Een maal geschut lijkt het het of de tocht door het kanaal door Walcheren voorspoedig zal verlopen maar dat wordt een teleurstelling want de twee bruggen bij Middelburg kosten ons meer dan een uur. Uiteindelijk zijn we rond 17.00uur in Middelburg. Ook hier hebben we weer een verwaaidag. Met de vereniging maken we een GPS tocht door de oude binnenstad en belanden we in een escape room.
Vanuit Middelburg varen we naar Burghsluis. Helaas een dag dat we meer op de motor varen dan zeilen. Op zaterdag kunnen we weer zeilen en dat gaat goed tot net voorbij Stavenisse. Het zeil gaat naar beneden en we varen op de motor naar St. Annaland. Met alle deelnemers van de lange inslingertocht gaan we in het clubgebouw eten. Op zondag gaan we vroeg weg om de drukte bij de Krammer voor te zijn en varen we door naar Noordschans met een tank tussenstop in Willemstad. Tweede Pinksterdag blijven we in de haven liggen en maken we de boot weer in orde.
Net voordat onze gasten, die mee gaan inslingeren arriveren is het probleem weer opgelost en kan er begonnen worden met het installeren. We kunnen buiten nog genieten van een heerlijke zomeravond. De volgende dag varen we deels op de motor en deels op het zeil naar Zierikzee. Om een dag eerder te vertrekken dan de rest van de vereniging ontlopen we de drukte bij de Krammersluis. Vanaf Zierikzee zeilen we met een ruime wind naar Wemeldinge. Hier komen de korte en lange inslingertocht bij elkaar. We houden een gezamenlijke borrel. De dag erna gaat de korte groep vroeg weg om nog een restje van de stroom mee te pakken wij gaan later weg om het afgaande tij mee te nemen naar Catzand Bad. Dan gaat de tocht door naar Oostende. Door het weer blijven we een extra dag liggen en gaan met de kusttram naar Knokke. Lopen daar door de winkelstraat en drinken een kop koffie. De vooruitzichten voor de resterende periode zien er niet goed uit en we besluiten terug te varen. Helaas geen Engelse kust. Met een NNO wind varen we naar Blankenbergen. Op de verplichte rustdagen komt de temperatuur uit op 11 en 13 graden. In Blankenbergen bezoeken we tijdens weer een verwaaidag de Castor, een voormalig marine schip, dat gered is van de sloop en in particuliere handen een tweede bestaan heeft gekregen.
Vanuit Blankenbergen varen de wederom met NNO naar Middelburg. In twee en een half uur liggen we 14.10 uur voor de sluis waar we nog 50 minuten moeten wachten. Een maal geschut lijkt het het of de tocht door het kanaal door Walcheren voorspoedig zal verlopen maar dat wordt een teleurstelling want de twee bruggen bij Middelburg kosten ons meer dan een uur. Uiteindelijk zijn we rond 17.00uur in Middelburg. Ook hier hebben we weer een verwaaidag. Met de vereniging maken we een GPS tocht door de oude binnenstad en belanden we in een escape room.
Vanuit Middelburg varen we naar Burghsluis. Helaas een dag dat we meer op de motor varen dan zeilen. Op zaterdag kunnen we weer zeilen en dat gaat goed tot net voorbij Stavenisse. Het zeil gaat naar beneden en we varen op de motor naar St. Annaland. Met alle deelnemers van de lange inslingertocht gaan we in het clubgebouw eten. Op zondag gaan we vroeg weg om de drukte bij de Krammer voor te zijn en varen we door naar Noordschans met een tank tussenstop in Willemstad. Tweede Pinksterdag blijven we in de haven liggen en maken we de boot weer in orde.
zaterdag 7 oktober 2017
zaterdag 13 mei 2017
Terugtocht van de TOFINO
Van april tot juni was de TOFINO bezig met de vaart van het Caribisch gebied naar Nederland. Gedurende de vaart van de Azoren naar Plymouth wordt duidelijk dat twee bemanningsleden door tijdgebrek in Plymouth van boord moeten stappen. Mijn dochter vraagt of ik het laatste stuk wil opstappen. Op maandag rijd ik met de echtgenote van een van de bemanningsleden mee, als zij naar Plymouth gaat, om haar man op te halen. In Calais nemen we een hotel en de volgende ochtend om tien voor negen de tunnel. Onderweg vernemen we dat de TOFINO inmiddels is afgemeerd in Plymouth. Om twee uur komen wij aan. We verkennen de stad even, gaan eten en vroeg naar bed. De volgende dag de noodzakelijke foerage gedaan en eind van de middag besloten met het tij mee te motorzeilen naar Weymouth. Het is hobbelig op zee en heel koud het grootste deel van de nacht staat de radar bij in verband met de mist. We hebben gerekend op twee keer stroom mee en een keer tegen. Bij Portland is het nog ongeveer 8 zm als het tij net begint mee te lopen. We verleggen de koers naar Pool harbour. Het zicht is het ene moment goed en het volgende moment slecht. Als we de afslag naar Pool harbour moeten nemen verleggen we de koers naar Lymington. We hadden verwacht met het kenteren van het tij bij de Solent aan te komen maar we zijn iets te vroeg. Hierdoor hebben we twee uur nodig om van de Needles naar Lymington te komen. Het is inmiddels weer avond geworden en we kunnen op de Solent in polo en korte broek buiten zitten. Bij Lymington aangekomen benutten we de heerlijke avond (achteraf gezien het enige moment van de hele reis) en het meelopende tij om toch maar door te varen naar Portsmouth. We meren om 11.00 uur af aan de fuel ponton want de dienst doende bewaker weet niet of er nog ergens een plek vrij is. Op vrijdag staat de wind oost en blijven we in Portsmouth. Zaterdag vertrekken we vroeg met het tij van de Solent mee naar buiten om net buiten Wight de stroom op te pakken tot Beachy Head, na de ronding van Beachy Head teren we nog op de stroomraffeling. Hierdoor hebben we 8,5 uur totaal het tij mee gehad en meren af in Eastbourne. Na tanken en overnachten gaan we zondag weer door naar Dover. We hebben het tij mee bij Dungeness slack en pakken daarna het tweede tij direct weer op tot Dover. Voor de maandag wordt het zicht poor and occasionly verry poor voorspeld. We blijven een dag liggen. Dinsdag om vier uur op en op weg naar Duinkerken. We zien veel rook op het strand en in de haven komen we tot de ontdekking dat we in een filmset beland zijn die over de bevrijding van Frankrijk in de tweede wereld oorlog gaat. Als we goed en wel afgemeerd zijn komen er tal van oude Engelse bootjes binnen lopen en op de steiger lopen de soldaten verkleumd van de koud en in dekens heen en weer.
Wij hadden het al koud in onze pakken met de nodige onderkleding dus voor de filmspelers is het afzien geweest. Woensdag lopen we net met een heel tij door naar Zeebrugge waar we met de eerste tegenstroom moeten wachten tot een containerschip in de haven gedraaid is. Donderdag plannen we het zo dat we om 11.30 in Vlissingen zijn waar we opgewacht worden door onze echtgenotes, kinderen en kleinkinderen. Samen varen we door naar Herkingen waar de TOFINO een nieuwe ligplaats heeft gekregen.
Wij hadden het al koud in onze pakken met de nodige onderkleding dus voor de filmspelers is het afzien geweest. Woensdag lopen we net met een heel tij door naar Zeebrugge waar we met de eerste tegenstroom moeten wachten tot een containerschip in de haven gedraaid is. Donderdag plannen we het zo dat we om 11.30 in Vlissingen zijn waar we opgewacht worden door onze echtgenotes, kinderen en kleinkinderen. Samen varen we door naar Herkingen waar de TOFINO een nieuwe ligplaats heeft gekregen.
woensdag 10 augustus 2016
Voorjaarsperikelen.
> Nadat de boot het water in is gegaan wordt het toilethuis vervangen, marifoon gerepareerd en andere kleine klusjes die vorig jaar kapot gegaan zijn maar nog niet gerepareerd waren. Voor de kleinere klusjes die niet direct noodzakelijk zijn maak ik een lijstje en neem die onder handen op dagen waarop er toch niet gevaren gaat worden.
> Het eerste tochtje dit jaar gaat naar Middelharnis en geeft voor de heen als de terugweg een heerlijke zeiltocht zonder overstag te hoeven gaan.
> De kachel vertoont kuren en bouw ik een week later uit voor reparatie.
> Dan nadert de inslingertocht en is de kachel een dag voor vertrek klaar. Op de ochtend van vertrek bouw ik de kachel in laat hem anderhalf uur lopen. Alles werkt maar in de avond als de kachel weer aan moet laat hij het afweten en springt in de fabrieksvergrendeling. We moeten inslingeren zonder kachel.
> Elk jaar wordt er door de watersportvereniging een inslingertocht georganiseerd. Dit jaar zouden we de eerste dag naar Hellevoetsluis varen vandaar naar Scheveningen en oversteken naar Engeland. Afzakken langs de oostkust oversteken naar Oostende en terug naar Nederland. De weersverwachtingen zijn te slecht en er wordt besloten om de eerste dag maar naar Veere te varen. Een ijskoude tocht maar wel op het zeil goed te doen. In een stil Veere blijven we een extra dag liggen. In de boot ruikt het naar rotte eieren en na wat onderzoek blijkt een van de accu's aan het koken is en komt er accuzuur vrij uit het overdrukventiel. De volgende stop is in Middelburg en hier plaatsen we drie nieuwe accu's. Blijven even een dag liggen en moeten zelfs het ijs (hagel) van het dek scheppen. Zoveel is er gevallen. Daarna een paar dagen Antwerpen. Via Kortgene, Burg Haamstede, Goes naar Tholen. Bij de Bergdiepsesluis mogen we van de sluiswachter niet mee schutten gezien onze diepgang en samen met de On Y Va varen we naar een heel druk Zierikzee. Voor het eerst in 41 jaar zien we dat de sluis dicht is vanwege de hoge waterstand en moeten we een uur wachten. Gelukkig hadden we eerder op de dag een ligplaats gereserveerd.
> Na terugkomst in de haven bouw ik de kachel weer uit en breng hem opnieuw weg.
> Gezien het weer wordt er aan de klussenlijst gewerkt en wordt er niet gevaren. Pinksteren is gewoon ijskoud. Zodra er weer een paar dagen goed weer voorspeld worden spreken we af met vrienden om naar Goes te varen. Voor ons vertrek wordt het weer bijgesteld en wordt er heel veel regen voorspeld. We vertrekken op donderdagavond en varen naar de Heen om op vrijdag vroeg te vertrekken. De hele dag kunnen we zeilen met een snelheid variërend van 2,5 tot 6,5 knopen en komen om 14.50 uur aan bij de stadsbrug van Goes. Om vier uur mogen we naar binnen en vinden een plek in de stadshaven aan de steiger. Zaterdag door Goes en lekker in de zon zitten. Zondag varen we terug en pas om drie uur zien we de eerste regen. Om vier uur liggen we weer in de haven.
> Het eerste tochtje dit jaar gaat naar Middelharnis en geeft voor de heen als de terugweg een heerlijke zeiltocht zonder overstag te hoeven gaan.
> De kachel vertoont kuren en bouw ik een week later uit voor reparatie.
> Dan nadert de inslingertocht en is de kachel een dag voor vertrek klaar. Op de ochtend van vertrek bouw ik de kachel in laat hem anderhalf uur lopen. Alles werkt maar in de avond als de kachel weer aan moet laat hij het afweten en springt in de fabrieksvergrendeling. We moeten inslingeren zonder kachel.
> Elk jaar wordt er door de watersportvereniging een inslingertocht georganiseerd. Dit jaar zouden we de eerste dag naar Hellevoetsluis varen vandaar naar Scheveningen en oversteken naar Engeland. Afzakken langs de oostkust oversteken naar Oostende en terug naar Nederland. De weersverwachtingen zijn te slecht en er wordt besloten om de eerste dag maar naar Veere te varen. Een ijskoude tocht maar wel op het zeil goed te doen. In een stil Veere blijven we een extra dag liggen. In de boot ruikt het naar rotte eieren en na wat onderzoek blijkt een van de accu's aan het koken is en komt er accuzuur vrij uit het overdrukventiel. De volgende stop is in Middelburg en hier plaatsen we drie nieuwe accu's. Blijven even een dag liggen en moeten zelfs het ijs (hagel) van het dek scheppen. Zoveel is er gevallen. Daarna een paar dagen Antwerpen. Via Kortgene, Burg Haamstede, Goes naar Tholen. Bij de Bergdiepsesluis mogen we van de sluiswachter niet mee schutten gezien onze diepgang en samen met de On Y Va varen we naar een heel druk Zierikzee. Voor het eerst in 41 jaar zien we dat de sluis dicht is vanwege de hoge waterstand en moeten we een uur wachten. Gelukkig hadden we eerder op de dag een ligplaats gereserveerd.
> Na terugkomst in de haven bouw ik de kachel weer uit en breng hem opnieuw weg.
> Gezien het weer wordt er aan de klussenlijst gewerkt en wordt er niet gevaren. Pinksteren is gewoon ijskoud. Zodra er weer een paar dagen goed weer voorspeld worden spreken we af met vrienden om naar Goes te varen. Voor ons vertrek wordt het weer bijgesteld en wordt er heel veel regen voorspeld. We vertrekken op donderdagavond en varen naar de Heen om op vrijdag vroeg te vertrekken. De hele dag kunnen we zeilen met een snelheid variërend van 2,5 tot 6,5 knopen en komen om 14.50 uur aan bij de stadsbrug van Goes. Om vier uur mogen we naar binnen en vinden een plek in de stadshaven aan de steiger. Zaterdag door Goes en lekker in de zon zitten. Zondag varen we terug en pas om drie uur zien we de eerste regen. Om vier uur liggen we weer in de haven.
zondag 17 januari 2016
Suriname de tweede veertien dagen
Na 14 dagen gaan we naar een ander verblijf. Het is een klein huisje in Domburg dicht bij de haven. Het ligt aan de Surinamerivier. Hier staan veel minder huizen en is er veel meer bebossing. Vroeg in de morgen worden we gewekt door het gebrul van de apen. We zien grote kikkers en hagedissen langs het terras lopen. Regelmatig komen er grote en kleine vrachtschepen langs varen. Korjalen met toeristen en vissers ontbreken ook niet. Door het tropisch regenwoud drijven er in de rivier ook eilandjes van planten of bomen die met de stroom heen en weer gevoerd worden. Aan de haven is een zwembad waar we gebruik van mogen maken en dus ook geregeld doen aan het eind van een dag.
We bezoeken Libi Makandra waar Bianca vijf jaar geleden zou gaan werken als stage opdracht. Gedurende onze bezoeken aan Paramaribo en Albina rijden we ook lang de kazernes waar ik 42 jaar geleden gelegerd was. Ook gaan we langs het paleis waar ik op wacht heb gestaan. Het wachthokje wordt als zodanig niet meer gebruikt maar we maken er toch maar een foto van samen met mijn kleinzoon.
Domburg het Zandvoort van Suriname. Een groot contrast is het rivier harbour resort en het ernaast gelegen afmeerplaats voor korjalen die dienen als veerboot. Dat alles gescheiden door een hek.
Aan de ene kant van het hek de gewone bevolking luide muziek wachten op de volgende veerboot of terug komend en nog een versnapering nuttigen voordat ze naar huis gaan. Er zijn ook auto's die hun muziek zo luid zetten dat de hele omgeving er plezier van heeft. Ze hebben een installatie in hun auto zitten waar menig discotheek jaloers op is.
Aan de andere kant van het hek een wat luxer restaurant annex bar met zwembad. Hier komen alleen de buitenlanders of Surinamers die Nederlanders op bezoek hebben.
Uiteraard gaan we ook eten bij Rita. Het eethuisje waar alle zeilers komen.
Natuurlijk gaan we ook de jungle in. We boeken dit na telefonisch overleg rechtstreeks via internet. Je kunt het ook laten verzorgen door een organisatiebureau maar die rekenen dezelfde prijs en zetten er hun winst bovenop.
We hebben een huurauto en dus rijden we zelf naar Atjoni. Het begin van de weg, 75 km, is slecht maar de resterende 225 km hebben we een redelijke weg. Atjoni is het eindpunt van de weg en aan weerskanten van de weg staan 10 gebouwen. De weg loopt af in het water en is gelijk de afmeerplaats voor de korjalen. Hier is het een komen en gaan van korjalen en vanaf hier worden alle dorpen aan de rivier bevoorraad. We zien van alles voorbij komen tot matrassen toe.
Wij moeten bootsman Tudi hebben. Na afwijzing van een paar verzoeken of we een bootsman zoeken, komt er iemand naar ons toe die zegt door Tudi gestuurd te zijn om ons op te vangen. Of we even willen wachten in een wachtlokaal. Na drie kwartier komt Tudi en zegt dat we in kunnen stappen. De bagage gaat voorin met een zeil erover.
Dan volgt de tocht met een korjaal. We varen stroomopwaarts en moeten door een stroomversnelling. Het is even spannend maar onze bootsman stuurt de korjaal perfect door de stroomversnelling naar het hogerop gelegen rustige vaarwater. Na totaal een uur gevaren te hebben komen we aan. We zijn met twee meiden van rond de dertig de enige gasten in het resort. Krijgen koffie of thee aangeboden en krijgen uitleg over de mogelijkheden.
Dan wordt ons een hut aangewezen. Een simpele houten blokhut met alleen 3 bedden erin. We hebben ook nog een klein balkon met uitzicht over de rivier en een stroomversnelling. Er wordt gevraagd of we willen zwemmen. Dat zien we wel zitten en na een bevestiging wordt er een boot geregeld. We varen naar de overkant van de rivier en net voor de stroomversnelling kunnen we via een zandbank het water in.
Een keer in de twee dagen gaat de generator voor stroom 2 uurtjes aan. Na de zonsondergang moet je het doen met een petroleumlamp. We gaan nog even rond het kampvuur zitten voordat we moe naar bed gaan. De tweede dag gaan we het dorp in om te zien hoe men hier leeft. Iedereen is wel bezig. De een met een soort volkstuintje. Een plek in het bos dat vrij gemaakt is van planten en bomen. De ander met het maken van dergelijke vrije plek "veldje" in het bos. Dicht bij het dorp mogen de ouderen een "veldje" hebben. De jongere mogen alleen verder van het dorp een "veldje" houden. We hebben geluk want bij drie gezinnen wordt er cassavebrood gemaakt zodat we alle facetten van het productieproces kunnen zien. Het is een zeer arbeids intensief proces.
In de avond gaan we op kaaimannentocht. Met een korjaal in het donker de rivier op. Respect voor de bestuurder om in het donker de rotsen en ondieptes te vermijden.
Het douche water wordt opgepompt uit de rivier en spoelt na gebruik van de douche weer terug de rivier in. De derde dag gaan we een nabij gelegen dorp bekijken. Een wandeltocht van ongeveer drie kwartier via een pad door de bossen. Op onze laatste avond komen 6 mannen een zang en trommelconcert geven. De allerjongste uit het dorp zijn er ook en dansen rond het kampvuur. Na enkele nummers worden onze handen gepakt en moeten we meedoen.
Op dag vier gaan we terug. Tudi onze schipper is er al om half negen maar eer we kunnen vertrekken in verband met het ontbijt is het negen uur. Tot ontevredenheid van enkele reeds in de korjaal zittende mede passagiers. De verloren tijd moet ingehaald worden want het lijkt wel een raceboot. Bij de stroomversnelling scheppen we water. Dit water verdwijnt gelijk in de "bilg" onder de planken vloer.
Dan hebben we nog enkele dagen voor de boeg en brengen die door met het liggen aan het zwembad en winkelen in Paramaribo.
We vliegen terug naar Schiphol. Als we terug zijn krijgen we van de tuinman een berichtje dat hij drie weken eerder komt. De renovatie van de tuin komt nu in een stroomversnelling. De komende weken is er meer dan genoeg werk.
We bezoeken Libi Makandra waar Bianca vijf jaar geleden zou gaan werken als stage opdracht. Gedurende onze bezoeken aan Paramaribo en Albina rijden we ook lang de kazernes waar ik 42 jaar geleden gelegerd was. Ook gaan we langs het paleis waar ik op wacht heb gestaan. Het wachthokje wordt als zodanig niet meer gebruikt maar we maken er toch maar een foto van samen met mijn kleinzoon.
Domburg het Zandvoort van Suriname. Een groot contrast is het rivier harbour resort en het ernaast gelegen afmeerplaats voor korjalen die dienen als veerboot. Dat alles gescheiden door een hek.
Aan de ene kant van het hek de gewone bevolking luide muziek wachten op de volgende veerboot of terug komend en nog een versnapering nuttigen voordat ze naar huis gaan. Er zijn ook auto's die hun muziek zo luid zetten dat de hele omgeving er plezier van heeft. Ze hebben een installatie in hun auto zitten waar menig discotheek jaloers op is.
Aan de andere kant van het hek een wat luxer restaurant annex bar met zwembad. Hier komen alleen de buitenlanders of Surinamers die Nederlanders op bezoek hebben.
Uiteraard gaan we ook eten bij Rita. Het eethuisje waar alle zeilers komen.
Natuurlijk gaan we ook de jungle in. We boeken dit na telefonisch overleg rechtstreeks via internet. Je kunt het ook laten verzorgen door een organisatiebureau maar die rekenen dezelfde prijs en zetten er hun winst bovenop.
We hebben een huurauto en dus rijden we zelf naar Atjoni. Het begin van de weg, 75 km, is slecht maar de resterende 225 km hebben we een redelijke weg. Atjoni is het eindpunt van de weg en aan weerskanten van de weg staan 10 gebouwen. De weg loopt af in het water en is gelijk de afmeerplaats voor de korjalen. Hier is het een komen en gaan van korjalen en vanaf hier worden alle dorpen aan de rivier bevoorraad. We zien van alles voorbij komen tot matrassen toe.
Wij moeten bootsman Tudi hebben. Na afwijzing van een paar verzoeken of we een bootsman zoeken, komt er iemand naar ons toe die zegt door Tudi gestuurd te zijn om ons op te vangen. Of we even willen wachten in een wachtlokaal. Na drie kwartier komt Tudi en zegt dat we in kunnen stappen. De bagage gaat voorin met een zeil erover.
Dan volgt de tocht met een korjaal. We varen stroomopwaarts en moeten door een stroomversnelling. Het is even spannend maar onze bootsman stuurt de korjaal perfect door de stroomversnelling naar het hogerop gelegen rustige vaarwater. Na totaal een uur gevaren te hebben komen we aan. We zijn met twee meiden van rond de dertig de enige gasten in het resort. Krijgen koffie of thee aangeboden en krijgen uitleg over de mogelijkheden.
Dan wordt ons een hut aangewezen. Een simpele houten blokhut met alleen 3 bedden erin. We hebben ook nog een klein balkon met uitzicht over de rivier en een stroomversnelling. Er wordt gevraagd of we willen zwemmen. Dat zien we wel zitten en na een bevestiging wordt er een boot geregeld. We varen naar de overkant van de rivier en net voor de stroomversnelling kunnen we via een zandbank het water in.
Een keer in de twee dagen gaat de generator voor stroom 2 uurtjes aan. Na de zonsondergang moet je het doen met een petroleumlamp. We gaan nog even rond het kampvuur zitten voordat we moe naar bed gaan. De tweede dag gaan we het dorp in om te zien hoe men hier leeft. Iedereen is wel bezig. De een met een soort volkstuintje. Een plek in het bos dat vrij gemaakt is van planten en bomen. De ander met het maken van dergelijke vrije plek "veldje" in het bos. Dicht bij het dorp mogen de ouderen een "veldje" hebben. De jongere mogen alleen verder van het dorp een "veldje" houden. We hebben geluk want bij drie gezinnen wordt er cassavebrood gemaakt zodat we alle facetten van het productieproces kunnen zien. Het is een zeer arbeids intensief proces.
In de avond gaan we op kaaimannentocht. Met een korjaal in het donker de rivier op. Respect voor de bestuurder om in het donker de rotsen en ondieptes te vermijden.
Het douche water wordt opgepompt uit de rivier en spoelt na gebruik van de douche weer terug de rivier in. De derde dag gaan we een nabij gelegen dorp bekijken. Een wandeltocht van ongeveer drie kwartier via een pad door de bossen. Op onze laatste avond komen 6 mannen een zang en trommelconcert geven. De allerjongste uit het dorp zijn er ook en dansen rond het kampvuur. Na enkele nummers worden onze handen gepakt en moeten we meedoen.
Op dag vier gaan we terug. Tudi onze schipper is er al om half negen maar eer we kunnen vertrekken in verband met het ontbijt is het negen uur. Tot ontevredenheid van enkele reeds in de korjaal zittende mede passagiers. De verloren tijd moet ingehaald worden want het lijkt wel een raceboot. Bij de stroomversnelling scheppen we water. Dit water verdwijnt gelijk in de "bilg" onder de planken vloer.
Dan hebben we nog enkele dagen voor de boeg en brengen die door met het liggen aan het zwembad en winkelen in Paramaribo.
We vliegen terug naar Schiphol. Als we terug zijn krijgen we van de tuinman een berichtje dat hij drie weken eerder komt. De renovatie van de tuin komt nu in een stroomversnelling. De komende weken is er meer dan genoeg werk.
woensdag 25 november 2015
Suriname de eerste veertien dagen
De werkzaamheden aan de tuin zetten we even aan de kant. We doen de laatste boodschappen. Dan gaan we de koffers inpakken. We dachten met een koffer te kunnen volstaan maar dan blijkt dat we toch meer spullen voor de kinderen gekocht hebben dan we dachten. Het moet echt in twee koffers. Als handbagage hebben we een tas en een rugzak. Met de handweger kijken we of we niet te veel kilo's hebben. Als alles ingepakt is haal ik nog wat onkruid tussen de stenen op de oprit weg. Als we terug komen zal ik dat wel weer opnieuw moeten doen.
Dan is de vertrekdag aangebroken en staan we vroeg op en worden rond 8 uur opgehaald en naar het station in Den Bosch gebracht. Om 10.20 zijn we op Schiphol en lopen als eerste naar de balie van Suriname voor het verkrijgen van een toeristenkaart, dat ook gebruikt kan worden als visum. Bij de inchequebalie blijkt dat een van de twee koffers 2 kilo te zwaar is dus hevel ik een paar schoenen over naar de handbagage. We kunnen door naar de douane en net voor het instappen wordt er een verzoek gedaan om wat van de handbagage in het ruim te laten opbergen. Hoe krom kan het zijn. We vliegen met een Boeing 747 en het toestel zit helemaal vol. Begin van de avond komen we aan op Zanderij. Het duurt ruim anderhalf uur voordat we door de douane zijn. We worden opgehaald door de kinderen en kleinkinderen met de auto die we voor een maand hebben gehuurd. Er volgt een hartelijk weerzien en we gaan naar het appartement. Via internet hebben we een groot appartement gehuurd (met zwembad) waar we, met de kinderen, in kunnen. De kinderen hebben hier begin van de middag al hun intrek genomen. We praten nog wat met elkaar en als we naar bed gaan loopt het naar Nederlandse tijd tegen vijven. De eerste dag is er een van relaxen, geld wisselenen even over de overdekte markt lopen en in de middag met de kleinkinderen naar het zwembad in de tuin van het appartement. Het water is gewoon lauw. Ondanks de tropische bui is het heerlijk vertoeven in het water.
De tweede dag doen we boodschappen bij de Tulip. Een winkel waar bijna alle Nederlandse producten te koop zijn. We slaan voor een paar dagen in en gaan op ons gemak eens bezien wat we de komende tijd gaan doen. Het is heel warm en we maken diverse keren gebruik van het zwembad om wat af te koelen. Dit is de periode dat het regenseizoen ten einde loopt en overgaat in het droge seizoen. Dag drie gaan we in de ochtend naar de Paramaribo Zoo. Het is er druk want hier zijn de scholen met hun laatste week begonnen en die staat in het teken van schoolreisjes. Er loopt een hele school rond met elke klas een eigen shirt qua kleur of tekst.
We eten enkele keren warm in een van de vele eettentjes aan de waterkant. Ook lopen we verschillende keren door het centrum, kijken winkels en proberen aan het Surinaamse tempo te wennen. Je hoeft niet veel te doen of je kunt baden in transpiratie.
De Tulip is een supermarkt met veel Nederlandse producten. Wat hier wel opvalt is het aantal personeelsleden. Toekijken hoe hier iemand vakken vult, met een hand in de zak en met de andere product voor product in de vakken zet met een "tempo", is er een van verbazing. Bij binnenkomst vraagt een medewerker of we een winkelwagentje wensen. Bij ja gaat hij dat halen. Bij de kassa gekomen staat er iemand klaar om de boodschappen voor jou uit de kar te halen en op de band te leggen. De kassiere slaat het aan op de kassa. Dan staat er weer iemand klaar om de boodschappen in te pakken. Als je het winkelwagentje niet meer nodig hebt, wordt het weggebracht. Anders wordt het bij je auto weer opgehaald. En als het dan toch nog niet soepel loopt is er een supervisor die instructies geeft of zelf ook nog komt helpen.
Heel anders gaat het er aan toe bij de Combe, een Surinaamse supermarkt. Hier betaal je twee SRD voor het verkrijgen van een winkelwagentje maar krijg je 2,50 terug als je het wagentje ook terugbrengt. De supermarkt is ook iets anders dan wat wij gewend zijn. Een grote loods met golfplaten en ruime openingen aan de zijkanten. Houten stellages waar de producten in gezet zijn. Tientallen ventilatoren die de warme lucht verdrijven. Er staan producten van Albert Heijn, Spar en Markant in de winkel naast bekende en onbekende merkartikelen? De diepvriesgang is op zich een plaatje waard want er staan tientallen huisvriezers naast elkaar. Dan bij de kassa aangekomen leg je de boodschappen op een toonbank en schuift ze door richting kassiere. Er staat dan iemand klaar die elk product pakt en opleest wat de prijs is. De kassiere slaat dit dan aan op de kassa. Je levert het winkelwagentje in want buiten is er geen stoep of weg waar je met het winkelwagentje naar je auto kunt komen.
Door de stad lopende herken ik gebouwen en winkels zoals Prolasco waar ik 42 jaar geleden de fotorolletjes naar toe bracht.
We verbazen ons over het elektrisch net stopcontacten in bomen gemonteerd met aan elkaar gedraaide draden inplaats van kabelschoentjes of kroonsteentjes. Verbindingsdozen kennen ze hier niet. Als je dan ook nog bij sommige palen kijkt naar de aftakkingen die gemaakt zijn begrijp je gelijk waarom de elektra twee of meerdere keren per dag uitvalt. Soms voor een paar minuten en soms wel een uur lang.
Het rijden in dit verkeer is een uitdaging.
Ik leer er weer een paar regels bij. Een hand uit het raampje steken met het halt teken is, ik wil jouw weg indraaien, jij moet stoppen want ik ga rijden. Iets socialer kan het ook met een keer toeteren. Twee keer toeteren is dat je het er mee eens bent. Veel borden voor snelheid heb ik niet gezien maar gezien het soort wegen kun je op de meeste wegen toch niet hard rijden.
Op een rijbaan kwamen we zelf een groot gat in de weg tegen waar om het aan te geven een plank in gezet was. Deze stak een meter boven de weg uit. Op sommige wegen is het macadam zover weggezakt dat je als je de kuilen niet vermijd de onderkant van je wagen kwijt bent.
Dan is de vertrekdag aangebroken en staan we vroeg op en worden rond 8 uur opgehaald en naar het station in Den Bosch gebracht. Om 10.20 zijn we op Schiphol en lopen als eerste naar de balie van Suriname voor het verkrijgen van een toeristenkaart, dat ook gebruikt kan worden als visum. Bij de inchequebalie blijkt dat een van de twee koffers 2 kilo te zwaar is dus hevel ik een paar schoenen over naar de handbagage. We kunnen door naar de douane en net voor het instappen wordt er een verzoek gedaan om wat van de handbagage in het ruim te laten opbergen. Hoe krom kan het zijn. We vliegen met een Boeing 747 en het toestel zit helemaal vol. Begin van de avond komen we aan op Zanderij. Het duurt ruim anderhalf uur voordat we door de douane zijn. We worden opgehaald door de kinderen en kleinkinderen met de auto die we voor een maand hebben gehuurd. Er volgt een hartelijk weerzien en we gaan naar het appartement. Via internet hebben we een groot appartement gehuurd (met zwembad) waar we, met de kinderen, in kunnen. De kinderen hebben hier begin van de middag al hun intrek genomen. We praten nog wat met elkaar en als we naar bed gaan loopt het naar Nederlandse tijd tegen vijven. De eerste dag is er een van relaxen, geld wisselenen even over de overdekte markt lopen en in de middag met de kleinkinderen naar het zwembad in de tuin van het appartement. Het water is gewoon lauw. Ondanks de tropische bui is het heerlijk vertoeven in het water.
De tweede dag doen we boodschappen bij de Tulip. Een winkel waar bijna alle Nederlandse producten te koop zijn. We slaan voor een paar dagen in en gaan op ons gemak eens bezien wat we de komende tijd gaan doen. Het is heel warm en we maken diverse keren gebruik van het zwembad om wat af te koelen. Dit is de periode dat het regenseizoen ten einde loopt en overgaat in het droge seizoen. Dag drie gaan we in de ochtend naar de Paramaribo Zoo. Het is er druk want hier zijn de scholen met hun laatste week begonnen en die staat in het teken van schoolreisjes. Er loopt een hele school rond met elke klas een eigen shirt qua kleur of tekst.
We eten enkele keren warm in een van de vele eettentjes aan de waterkant. Ook lopen we verschillende keren door het centrum, kijken winkels en proberen aan het Surinaamse tempo te wennen. Je hoeft niet veel te doen of je kunt baden in transpiratie.
De Tulip is een supermarkt met veel Nederlandse producten. Wat hier wel opvalt is het aantal personeelsleden. Toekijken hoe hier iemand vakken vult, met een hand in de zak en met de andere product voor product in de vakken zet met een "tempo", is er een van verbazing. Bij binnenkomst vraagt een medewerker of we een winkelwagentje wensen. Bij ja gaat hij dat halen. Bij de kassa gekomen staat er iemand klaar om de boodschappen voor jou uit de kar te halen en op de band te leggen. De kassiere slaat het aan op de kassa. Dan staat er weer iemand klaar om de boodschappen in te pakken. Als je het winkelwagentje niet meer nodig hebt, wordt het weggebracht. Anders wordt het bij je auto weer opgehaald. En als het dan toch nog niet soepel loopt is er een supervisor die instructies geeft of zelf ook nog komt helpen.
Heel anders gaat het er aan toe bij de Combe, een Surinaamse supermarkt. Hier betaal je twee SRD voor het verkrijgen van een winkelwagentje maar krijg je 2,50 terug als je het wagentje ook terugbrengt. De supermarkt is ook iets anders dan wat wij gewend zijn. Een grote loods met golfplaten en ruime openingen aan de zijkanten. Houten stellages waar de producten in gezet zijn. Tientallen ventilatoren die de warme lucht verdrijven. Er staan producten van Albert Heijn, Spar en Markant in de winkel naast bekende en onbekende merkartikelen? De diepvriesgang is op zich een plaatje waard want er staan tientallen huisvriezers naast elkaar. Dan bij de kassa aangekomen leg je de boodschappen op een toonbank en schuift ze door richting kassiere. Er staat dan iemand klaar die elk product pakt en opleest wat de prijs is. De kassiere slaat dit dan aan op de kassa. Je levert het winkelwagentje in want buiten is er geen stoep of weg waar je met het winkelwagentje naar je auto kunt komen.
Door de stad lopende herken ik gebouwen en winkels zoals Prolasco waar ik 42 jaar geleden de fotorolletjes naar toe bracht.
We verbazen ons over het elektrisch net stopcontacten in bomen gemonteerd met aan elkaar gedraaide draden inplaats van kabelschoentjes of kroonsteentjes. Verbindingsdozen kennen ze hier niet. Als je dan ook nog bij sommige palen kijkt naar de aftakkingen die gemaakt zijn begrijp je gelijk waarom de elektra twee of meerdere keren per dag uitvalt. Soms voor een paar minuten en soms wel een uur lang.
Het rijden in dit verkeer is een uitdaging.
Ik leer er weer een paar regels bij. Een hand uit het raampje steken met het halt teken is, ik wil jouw weg indraaien, jij moet stoppen want ik ga rijden. Iets socialer kan het ook met een keer toeteren. Twee keer toeteren is dat je het er mee eens bent. Veel borden voor snelheid heb ik niet gezien maar gezien het soort wegen kun je op de meeste wegen toch niet hard rijden.
Op een rijbaan kwamen we zelf een groot gat in de weg tegen waar om het aan te geven een plank in gezet was. Deze stak een meter boven de weg uit. Op sommige wegen is het macadam zover weggezakt dat je als je de kuilen niet vermijd de onderkant van je wagen kwijt bent.
Abonneren op:
Posts (Atom)